PRZEWODNIK ŻEGLARSKI - DODEKANEZ - GRECJA

Dodekanez, start z Rodos

Postanowiliśmy tym razem wybrać się na Dodekanez, archipelag na Morzu Egejskim. Większość osób w ten rejon świata zapędza się ze względu na ogromne, piaszczyste plaże i klimat, który tu zapewnia słoneczną pogodę przez większą część roku. Nas bardziej interesuje żeglowanie wokoło wysepek a także, ciekawość antycznych zabytków. Na Rodos, która jest stolica archipelagu, był np. jeden z najsłynniejszych kultów Afrodyty. Rodos obraliśmy na miejsce startowe, okrętujemy się na wyczarterowanym jachcie, jednak zamiast odpłynąć, zostawiamy rzeczy i idziemy na podbój Rodos. Pierwsze kroki kierujemy na stare miasto, które do dziś jest ogrodzone murami obronnymi w doskonałym stanie.

Miasto Rodos założone zostało w 408 r. p.n.e. ale istnieją dowody, że na wyspie życie toczyło się już od epoki brązu a osada portowa powstała już w około 1550 roku p.n.e. Podobną historię ma pobliskie portowe miasto Lindos. Oba miasta mają podobną zabudowę, w stylu amfiteatralnym, oba również od czasów antycznych były ważnymi portami handlowymi, później stały się warowniami. W Rodos trzeba zobaczyć ruiny akropolu hellenistycznego, mury obronne, Pałac Wielkich Mistrzów, Dom Gubernatora, turecką łaźnie. Nam na zwiedzaniu Rodos minął cały dzień, a wciąż czuliśmy pewien niedosyt. Przenocowaliśmy na jachcie, wieczorem oddając się rozrywkom w portowej knajpce z doskonałym jedzeniem. Rankiem wybraliśmy się do Lindos. Najważniejszym zabytkiem miasta jest akropol ze świątynią Ateny. Sam akropol zachwyca, ale widoki z niego wcale nie mniej. Szczególnie widok na zatokę św. Pawła. Zatoka swoją nazwę zawdzięcza legendzie, która głosi, że w 58 roku n.e. zawinął tu statek ze św. Pawłem na pokładzie. Od tego okresu datuje się również początek chrześcijaństwa na wyspie.

W obu miastach uliczki są wąskie, malownicze, serce kradną niewielkie, biała domy. Atmosferę zakłóca jedynie to, że tu na każdym kroku są stragany. Każdy chce nam coś sprzedać. Inna sprawa, że ludzi są sympatyczni. Po wycieczce do Lindos, do portu wracamy już po południu. Postanawiamy więc z wyjściem w morze poczekać do następnego ranka, a tego dnia wybrać się na plażę.

Symi

Następnego ranka ruszamy na Symi. Jak większość wysp archipelagu wznosi się ona wysoko ponad poziom morza. W porcie, do którego wpływamy, domy stoją na nabrzeżnej skarpie, jakby się z niej zsuwały do morza. Wygląda to niesamowicie. Jasne, białe lub pastelowe domy wyraźnie odznaczają się na tle skalistego wzniesienia. Miasteczko nie jest duże, bez większych atrakcji turystycznych, ale miło tu spędzamy popołudnie i wieczór, by rankiem skierować się na Nissiros.

Wgląd do wulkanu – Nissiros

Słońce, jedynie lekki wiaterek i spokojna tafla wody sprawia, że rejs z Symi na Nissiros jest prawdziwą, leniwą przyjemnością. Port Pali jest niewielki, ale jak wszystko tu, malowniczy.  Cumujemy, zjadamy pyszny posiłek w portowej knajpce, a później wybieramy się na wycieczkę autobusem. Oczywiście kierunek może być tylko jeden, krater wulkanu, który na wyspie stanowi główną atrakcję. Autobus wjeżdża na sam wierzchołek, czeka około 1,5 godziny, po czym zwozi turystów na dół, do portu. Na górze można więc pospacerować brzegiem krateru, można do niego wejść i zejść na jego samo dno, aż do gotującego się błota i wydobywających się oparów siarki. Po wycieczce wędrujemy jeszcze po wyspie. Znajdują się tu min . mury obronne z V w p.n.e. Wieczorem jemy kolację w knajpce, którą wcześniej już odwiedziliśmy. Próbujemy oczywiście Sumady, czyli regionalnego napoju, który ma smak migdałów.  Po uzupełnieniu wody i zapasów, następnego ranka płyniemy dalej.

Astipalea

Naszym kolejnym przystankiem jest Astipalea. Wyspa nazwana jest na cześć kobiety, która została porwana przez Posejdona. Port jest niewielki ale urokliwy. Typowy dla archipelagu. Znowu zabudowania wydają się schodzić ze wzgórz do morza. Białe mury wyraźnie odcinają się na tle wzgórza. Zwiedzamy Stare Miasto a także ruiny zamku. Wieczorem zaś zajadamy się miejscowymi specjałami, w knajpce przy plaży. Dość późno wracamy na pokład i rano jesteśmy niewsypani, ale przecież ten rejs to nasze wakacje, nigdzie się nie spieszymy.

Thira  lub Santorini, zahaczamy o Cyklady

W morze ruszyliśmy późno, więc i do portu Scala Fira trafiamy właściwie w środku nocy. Cumujemy więc szybko i po prostu idziemy spać. Rankiem, po późnym śniadaniu zaczynamy zwiedzać wyspe. Pierwotnie wyspa była znacznie większa, była okrągła, jednak około 1600 r. p.n.e. silny wybuch wulkanu zatopił ją częściowo. Obecnie nad wodą znajdują się jedynie boczne jej fragmenty tworząc kilka wysp, z których Thira jest największa. Dziś powszechniej stosowana jest co prawda nazwa Santorini, która funkcjonuje od XIII wieku, wcześniejsze nazwy to właśnie pierwotna- Thira, następnie Kallisti oraz Strongili. Przed wybuchem, na wyspie była rozwinięta cywilizacja minojska, po wybuchu przez około 300 może 400 lat wyspa była bezludna. Dziś Santorini słynie głównie z wina, winnic, czarnego lub czerwonego piasku na plażach i pięknych widoków. Na nas ogromne wrażenie zrobiły zarówno opowieści o historii wyspy ( posilaliśmy się przewodnikami) oraz te cudne białe domy, ściśle przylegające do siebie. W większości domów dachy są półkuliste, okazało się, że to nie kwestia mody, tylko zapewnienia lepszej cyrkulacji powietrza.

Amorgos

Skoro zahaczyliśmy już o Cyklady, odwiedzamy również Amorgos. Chodzi nam głównie o zobaczenie na własne oczy klasztory na Amorgos. Na szczęście uprzedzono nas wcześniej, że klasztor uda się zwiedzić jedynie w odpowiednich strojach, więc pomimo gorąca przywdziewamy długie spodnie. Kobiety muszą obowiązkowo mieć długie spódnice, albo przynajmniej coś, co tak wygląda. Z zewnątrz klasztor robi już ogromne wrażenie, ale w środku i to co widać z jego murów, jest nieziemskie. Warto było!

Po wizycie w klasztorze zwierzamy miasto a wieczorem spędzamy czas na pogawędkach z miejscowymi, w portowej knajpce.

Patmos

Kolejnym naszym przystankiem jest już należąca do Dodekanez, wyspa Patmos. Jest ona częścią archipelagu, wysunięta najdalej na północ ale warta odwiedzenia. Na nas robi ogromne wrażenie już sam port Skala. Odwiedzamy tu Grotę Apokalipsy a także klasztor św. Jana Teologa, oba te miejsca zostały wpisane na listę UNESCO. Wyspa ma swoje miejsce w Apokalipsie św. Jana, jest bowiem w niej wzmianka, że św. Jan został na nią zesłany a w Grocie Apokalipsy miał objawienie. Do dziś wyspa z tego powodu jest miejscem wielu pielgrzymek.

Leros

Jesteśmy już na powrotnym kursie. Z Patmos kierujemy się na wyspę Leros. Do portu zawijamy krótko po południu, mamy więc mnóstwo czasu, żeby zwiedzić wyspę. Jak większość wysp w regionie, od czasów bizantyjskich przechodziła ona z rąk do rąk, co do dziś ma swoje odzwierciedlenie w miejscowej zabudowie. Pomimo, że to Grecka wyspa, przez kilkanaście stuleci pozostawała pod jarzmem różnych okupantów, najpierw Turcji a następnie faszystowskich Włoch. Ostatecznie do Grecji wróciła dopiero w 1948 roku. Ślady wojen już dawno zatarł czas, pozostało jednak coś w mentalności mieszkańców. Na wyspie wart zobaczenia jest głównie zamek. Ale i całą architektura wyspy robi wrażenie.

Kalimnos

Na wyspie Kalimnos zatrzymujemy się zaledwie na chwilę. Port Pothia, otoczony wzgórzami robi niesamowite wrażenie. My tu zawijamy jedynie po to by kupić gąbki, z których słynie wyspa. Odwiedzamy również Muzeum Poławiaczy Gąbek.

Kos

Wieczorem wpływamy do portu na wyspie Kos i po kolacji idziemy spać. Zwiedzanie zostawiając na kolejny dzień. Po śniadaniu, ruszamy w miasto. Wyspa różni się od innych wysp archipelagu. Są tu wyżyny, jak na wszystkich pozostałych, ale są tu również i równiny, których na innych wyspach brak. Wchodząc do portu, góry widzieliśmy zaledwie w oddali. Na wyspie urodził się Hipokrates (ok 460r.p.n.e.), do dziś zwany ojcem medycyny. W samym centrum miasta Kos rośnie Platan – Drzewo Hipokratesa, pod którym według legendy, Hipokrates nauczał. Widzieliśmy również świątynie Afrodyty, świątynie Herkulesa, Meczet Hassana Paszy, świątynie Dionizosa. W pobliżu Muzeum Hipokratesa znajduje się Asklepiejon, gdzie jak podaje legenda, Herodicus nauczał Hipokratesa tajników medycyny. Spacerując po Kos, zachwycamy się zabytkami, historią miasta ale przede wszystkim, jego niekłamanym urokiem. Jest tu dużo zieleni, malowniczych alejek. Mile tu spędziliśmy czas i żal wracać na jacht.

Tilos

Krótki ale bardzo przyjemny rejs i cumujemy na Tilos. Na wyspie najbardziej interesuje nas Megalo Chorio, które zostało zbudowane w XIX wielu na miejscu antycznego miasta. Do dziś można tu podziwiać wiele antycznych ruin starożytnego akropolu poświęconego Apollowi i Atenie. Na Wyspie znajduje się wiele zamków, które pochodzą z czasów, gdy wyspa pozostawała pod kontrolą Joannitów, jeden jest właśnie w Megalo Chorio. Wyspa zachwyca pięknymi widokami oraz miejscową gościnnością. Przynajmniej my spotykamy jedynie miłych miejscowych. Szczególnie ciekawie spędzamy czas w knajpce w pobliżu portu. Późno przez to docieramy na pokład. Żal nam było wracać na jacht, tym bardziej, że był już nasz ostatni postój na Dodekaez. Rankiem wypływamy stąd kierując się już na Rodos.

Rodos

Do portu dobijamy wczesnym popołudniem. Zdajemy jacht. Opaleni i zachwyceni tym, co udało się nam zobaczyć. Cała czas cieszyliśmy się piękną pogodą więc i żeglowanie było prawdziwą przyjemnością.