PRZEWODNIK ŻEGLARSKI - SZKOCJA - HEBRYDY ZEWNĘTRZNE - MULL, ISLAY- BARRA, VATERSAY, LEWIS, HARRIS

Osoby, które szukają naprawdę dzikiej i pięknej scenerii, prehistorycznych śladów, ludzi, którzy niezwykłą gościnność i uprzejmość mają we krwi, powinny się udać w odległe Wyspy Zachodnie czyli inaczej Hebrydy Zewnętrzne. Biała plaża pokryta muszlami mięczaków w Barra to lądowisko dla samolotów. Nad zatoką Castlebay góruje XI wieczna sylwetka Kisimul Castle. Stąd można popłynąć na wyspę Pabbay i romantyczną Mingulay.

W Milton, w środku wyspy South Uist znajduje się miejsce urodzin Flory Macdonald, upamiętnione pomnikiem. W Kidonan godne polecenia są muzeum i  centrum dziedzictwa narodowego oraz ciekawe trasy wędrówkowe po wzgórzach. Warto odbyć wspinaczkę na górę Bein Mhor.

Z South Uist warto pożeglować na małą wysepkę Eriskay. Na niej w 1941 roku rozbił się frachtowiec Politician z ładunkiem dwudziestu tysięcy baryłek whisky.

Kolejna wyspa Benbecula jest całkowicie płaska, wilgotna, wietrzna i opuszczona. Oczywiście nie bierze się pod uwagę stacjonujących na niej żołnierzy.

Z Benbeculli płyniemy do North Uist. Na tej wyspie znajdują się kręgi kamienne, kopce, piękne plaże zachodzie i miejsca do wędkowania w jeziorze, a także rezerwat ptaków Balranald i ośrodek zwierząt Uist Animal Visitor Centre w Bayhead.

Największą wyspą jest Lewis położona najbardziej na północ. W Museum nan eilean w Stornway eksponowane są XII wieczne figury szachowe z kłów morsa z Uig.

Na zachodniej części wyspy Dun Carloway można zobaczyć ponad dziewięciu metrową, mającą ponad dwa tysiące lat, najbardziej kompletną z hebrydzkich kamiennych wież. Godny polecenia jest kamienny Callanish Standing Stones. Robiący wrażenie zbiór kręgów, rzędów i innych neolitycznych megalitów nad pięknym i groźnym jeziorem.

Barra

Barra czasami nazywana jest miniaturką Hebrydów, ponieważ łączy ona w sobie cechy innych wysp archipelagu. Białe piaszczyste plaże dorównujące tym karaibskim, skaliste szczyty górskie, urwiste klify i zielone pastwiska to wszystko można znaleźć na wyspie Barra. Tak samo jak na pozostałych wyspach, nie ma na niej ani jednego drzewa.

Na wyspę najlepiej jest popłynąć promem lub żaglówką. My oczywiście polecamy to drugie. Promu kursują z miejscowości Oban, podróż trwa zazwyczaj około 5 godzin. Oczywiście zostaje jeszcze samolot.  Lotnisko na Barra jest bardzo interesujące, ponieważ znajduje się na plaży.  Niestety nie można z niego korzystać w czasie przypływu, który w całości przykrywa pas startowy wodą. Z północnej strony lotniska znajduje się najpiękniejsza plaża, leżąca nad zatoką Traigh Mhòr. Woda nie należy do najcieplejszych. Z wodnych sportów raczej nikt tu nie skorzysta, chyba, że jest się morsem.

Wyspa Barra jest niewielka, ale bardzo urokliwa. Zajmuje powierzchnię około 60km². Zamieszkuje ją jedynie tysiąc mieszkańców. Oczywiście jak w każdej małej społeczności wszyscy się bardzo dobrze znają i wiedzą o sobie niemalże wszystko. W największej miejscowości Castle Bay znajduje się przepiękny zamek, który naprawdę jest godny polecenia.

Zamek Kisimul Castle powstał w średniowieczu, a dokładnie w XI wieku. Jego nazwa pochodzi z języka galijskiego i oznacza miejsce, którym płaci się podatki. Zamek nie jest duży, ale bardzo urokliwy, jak cała wyspa. Właścicielem zamku był klan McNeil, którego władca, po ogłoszeniu bankructwa zdecydował się sprzedać wyspę wraz z zamkiem. Nowy właściciel wyspy, pułkownik Gordon of Cluny chciał przekonać rząd, by założono na niej kolonię karną, a gdy jego propozycja spotkała się z odmową postanowił siłą wysiedlić mieszkańców wyspy, w większości rolników, rybaków i ich rodziny, by rozpocząć bardziej dochodową, jak mu się wydawało hodowlę owiec. W realizacji swoich planów był bezwzględny, wypędził dziesiątki rodzin z chat, a gdy stawiały opór stosował przemoc. Większość wbrew woli wysłał do Kanady i Ameryki.

Vatersay

Z wyspy Barra można przejść na połączoną z nią przesmykiem mniejszą wysepkę Vatersay. Wyspa ta posiada dwie imponujące, całkowicie puste plaże. Jest idealna dla ludzi szukających odpoczynku od miejskiego zgiełku. Niektórzy mówią, że przyciąga ona nieszczęścia. Podczas II wojny światowej u wybrzeży Vatersay rozbił się samolot Catalina, w której to katastrofie zginęło troje z dziewięciu członków załogi. Do dzisiaj można odwiedzić wrak samolotu, który znajduje się w miejscu katastrofy.

Kolejna tragedia, jaka rozegrała się na wyspie, dotyczy statku pasażerskiego, Annie Jane. W 1853 r. zatonął u wybrzeży wyspy, w katastrofie zginęło 348 osób. Pasażerami byli głównie emigranci, którzy wyruszyli do Kanady po nowe lepsze życie. To wydarzenie upamiętnia skromny pomnik. 

Lewis i Harris

Lewis i Harris jest to trzecia co do wielkości pojedynczego wyspa z Wysp Brytyjskich, zaraz po Wielkiej Brytanii i Irlandii.

Północna część wyspy jest nazywany Lewis, południowa jest Harris i obie są często określane, jak gdyby były osobnymi wyspami. Granica między Lewis i Harris jest utworzony przez linię z Loch Resort na zachodzie i Loch Seaforth na wschodzie.

Harris jest bardzo górzysta, natomiast Lewis jest stosunkowo płaska, z wyjątkiem południowo-wschodniej części, gdzie wzgórze Ben osiąga 571 m oraz południowo-zachodniej części, gdzie  szczyt Mealasbhal ma 575 m. Do 1975 roku, Lewis należała do powiatu Ross and Cromarty, a Harris do Inverness-shire. Współcześnie cały archipelag należy do Comhairle nan Eilean Siar z radę Western Isles.